Kategorie

Serdecznie zapraszamy na posiedzenie Komisji Stomatologicznej i Komisji Praktyk Lekarskich, które odbędzie się dnia 26 kwietnia 2018 roku (czwartek) o godzinie 12.30 w sali  konferencyjnej na I piętrze.

Jubileusz 70-lecia Gdańskiej Stomatologii, Międzynarodową Konferencję Naukowo-Szkoleniową – Onkologia we współczesnej stomatologii

W imieniu organizatorów serdecznie zapraszamy na Jubileusz 70-lecia Gdańskiej Stomatologii, Międzynarodową Konferencję Naukowo-Szkoleniową – Onkologia we  współczesnej stomatologii, która odbędzie się w dniu 28 maja 2018r. (poniedziałek). Wydarzenie będzie miało miejsce w budynku Atheneum Gedanense Novum w Auditorium Primum im. prof. Olgierda Narkiewicza w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 41/42.

Wykłady wygłoszą:

– prof. dr hab. n. med. Stanisław Majewski, Uniwersytet Jagielloński, “Początki stomatologii w Polsce”

– prof. dr hab. n. med. Barbara Adamowicz-Klepalska, “70-lecie gdańskiej stomatologii”

– prof. dr hab. n. med. Janusz Limon, Gdański Uniwersytet Medyczny, “Wady rozwojowe i choroby genetyczne człowieka w sztuce”

– prof. Barbara Jereczek-Fossa, University of Milan, European Institute of Oncology, “Innovation and personalisation in head and neck oncology”

– prof. Fausto Chiesa, European Institute of Oncology, Milan, “Transoral robotic surgery in head and neck cancer”- dr Mohssen Ansarin, European Institute of Oncology, Milan, “Management of tongue cancer”

– mgr Danuta Lichosik, European Institute of Oncology, Milan, “Wpływ praktyki pielęgniarskiej na zmianę zachowań pacjenta w onkologicznym procesie terapeutycznym”

– prof. dr hab. n. med. Małgorzata Pietruska, Uniwersytet Medyczny w Białymstoku, dr hab. n. med. Jan Krzysztof Pietruski, Praktyka Stomatologiczna Małgorzata i Jan Pietruscy w Białymstoku  “Implantologia wczoraj i dziś”

Za udział w wydarzeniu będą przyznawane punkty edukacyjne. Dodatkowe informacje dotyczące Konferencji dostępne są pod poniższym linkiem:https://chirurgiastomatologiczna.gumed.edu.pl/43856.html oraz na naszym Facebooku: https://www.facebook.com/events/367248007018370/  

 

Kwietniowa Konferencja Młodzieżowych Spotkań z Medycyną odbędzie się  we wtorek 24.04.2018 r. w godz. 13.15 – 14.45. Miejsce spotkań MSM: Sala w Atheneum Gedanense Novum – GUMed, Gdańsk, Al. Zwycięstwa 41/42

Program:

godz. 13.15 – 13.30 Ewa Nowak uczennica z kl.1 II LO w Sopocie, „Asperger- syndrom geniusza”

godz. 13.30 – 13.55   dr Dariusz Kutella chirurg stomatolog, Prezes Okręgowej Rady Lekarskiej w Gdańsku „Implanty w stomatologii”

godz. 13.55 – 14.05 dyskusja

godz. 14.05– 14.30 dr hab. med. Aneta Szczerkowska-Dobosz specjalista dermatologii i wenerologii; Katedra i Klinika Dermatologii, Wenerologii i Alergologii GUMed „Słońce- wróg czy przyjaciel”

 godz. 14.30 – 14.45 dyskusja

 

 

 

 

 

w imieniu organizatorów:

dr hab. med. Tomasz Zdrojewski prof. nadzw. GUMed

Zakład Prewencji i Dydaktyki Gdański Uniwersytet Medyczny

 

dr med. Roman Budziński

Wiceprezes Okręgowej Izby Lekarskiej w Gdańsku

W niedzielę, 15 kwietnia 2018 roku w siedzibie Okręgowej Izby Lekarskiej w Gdańsku rozegrano I Pomorski Turniej Szachowy Lekarzy i Prawników. Sześć godzin emocji, dziewięć rozegranych rund, wspaniała atmosfera i dobra organizacja sprawiły, że większość uczestników deklarowała, że chciałaby się spotkać ponownie, na podobnej imprezie.

Spośród blisko trzydziestu uczestników dużą część stanowili prawnicy z Pomorskiej Izby Adwokackiej i Okręgowej Izby Radców Prawnych, a także reprezentanci Sąd Rejonowego Gdańsk-Północ, Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe oraz Izby Komorniczej. Wśród uczestników nie zabrakło oczywiście przedstawicieli samorządu lekarzy, licznie udział wzięli także członkowie rodzin prawników i lekarzy.
Szczególnie najmłodszym uczestnikom należą się szczególne gratulacje za wysoki poziom gry i utrzymanie skupienia przez kolejne turniejowe godziny. Warto dodać, że w turnieju uczestniczyło kilka pokoleń szachistów albowiem najmłodszy uczestnik turnieju Jan Sobiech ukończył zaledwie 7 lat, zaś najstarszy uczestnik kol. Kazimierz Insiński przekroczył 80 lat.
Bardzo sprawnie turniej prowadził pan Wiesław Libura – licencjonowany sędzia Polskiego Związku Szachowego, któremu w imieniu organizatorów podziękował Prezes Okręgowej Rady Lekarskiej Dariusz Kutella. Prezes podziękował też organizatorom: adwokatowi Karolowi Kolankiewiczowi z Biura Prawnego naszej Izby i koledze Romanowi Budzińskiemu.
Zwycięzcą turnieju i zdobywcą pierwszego miejsca w klasyfikacji generalnej został adwokat Robert Standowicz (jednocześnie najlepszy zawodnik wśród prawników), drugie miejsce wywalczył kolega Jarosław Tomaszewski (jednocześnie najlepszy zawodnik w wśród lekarzy), zaś trzecie miejsce zajął adwokat Robert Kułaga. W klasyfikacji lekarzy drugie miejsce zajął kolega Paweł Kruszyn, a trzecie miejsce kolega Narcyz Knap.
Ponadto nagrody i pamiątkowe dyplomy otrzymali zwycięzcy innych klasyfikacji. Najlepszą zawodniczką turnieju została sędzia Joanna Jurkiewicz, drugie miejsce zajęła koleżanka Dorota Ulanowska, a trzecie miejsce wywalczyła koleżanka Izabela Mierzejewska. Najlepszym seniorem (powyżej 60 r. życia) został kolega Kazimierz Insiński. Najlepszym juniorem w kategorii do lat 18 i zarazem najlepszym zawodnikiem wśród członków rodzin został Hubert Twardowski, zaś najlepszym juniorem w kategorii do lat 13 został Krzysztof Knap. Wszyscy najmłodsi uczestnicy turnieju otrzymali poza dyplomami także drobne słodkości.
Mamy nadzieję, że najpóźniej za rok również będziemy mogli spotkać się na równie udanej imprezie.
W imieniu organizatorów bardzo serdecznie dziękujemy Okręgowej Izbie Lekarskiej w Gdańsku za możliwość zorganizowania turnieju i wszelką niezbędną przy organizacji takich imprez pomoc. Podziękowania za życzliwe wsparcie kierujemy także do Okręgowej Izby Radców Prawnych, Pomorskiej Izby Adwokackiej oraz Kapituły Zawodów Prawniczych przy Sądzie Okręgowym w Gdańsku.

kol. Roman Budziński, adw. Karol Kolankiewicz

Autor zdjęć Roman Budziński

                                                                    Turniejowe rozgrywki  

 

W 2017 r. świętowaliśmy złoty jubileusz Gdańskiego Telefonu i, tym samym, Polskiego Ruchu Pomocy Telefonicznej. Działalność Gdańskiego Telefonu Zaufania została oparta na zasadach Międzynarodowej Federacji Pomocy Telefonicznej brytyjskich „Samarytan” oraz na wolontariacie ludzi dobrej woli. Dziś, po 50 latach naszej działalności, sieć placówek Telefonów Zaufania pokrywa cały kraj.

Czuwa przy nich ponad 500 dyżurnych – członków Polskiego Towarzystwa Pomocy Telefonicznej, oraz znacząca liczba osób niezrzeszonych. Od ponad 20 lat Towarzystwo wydaje własne czasopismo „Telefon Zaufania – Nasza Gazeta”, a z okazji Jubileuszu przygotowało książkę będącą kompendium wiedzy o Telefonie Zaufania, pod tytułem Telefon Zaufania – słucham (red. Grażyna Świątecka i Ewa Czuchnowska, wyd. Via Medica 2017).

Idea telefonu zaufania zrodziła się na Wyspach Brytyjskich. Przywiózł ją do Polski prof. Tadeusz Kielanowski. Samobójstwo dwunastoletniej dziewczynki wstrząsnęło anglikańskim duchownym z Londynu, Chadem Varahem. By zapobiec takim ludzkim tragediom, zorganizował on w tym mieście w 1953 r. bezinteresowną pomoc telefoniczną, czynną całą dobę, dla ludzi w ostrym kryzysie psychicznym, z myślami samobójczymi. W ten sposób powstał pierwszy na świecie Telefon Zaufania, zapoczątkowany przez ruch o nazwie „Samarytanie” – międzynarodowy ruch pomocy telefonicznej. To właśnie oni odkryli, że skuteczność ich pomocy zależy nie tyle od kompetencji zawodowych, ile od umiejętności nawiązania kontaktu w klimacie przyjaźni, co określano mianem befriending (zaprzyjaźnianie) – cierpliwego, uważnego i refleksyjnego słuchania. Idea Chada Varaha uzyskała powszechną akceptację, najpierw w Anglii, a wkrótce na całym świecie. Podobnie, jak kiedyś idea Czerwonego Krzyża, dotarła ona na wszystkie kontynenty, pokonała bariery różnych systemów politycznych i różnych religii.

To wydarzenie o wielkim znaczeniu społecznym wskazało na nowe metody zapobiegania patologii społecznej i jej zwalczania, wyznaczało nowe kierunki działania i formy pomocy. Metody kontaktu z człowiekiem w ostrym kryzysie psychicznym, przyjęte w Telefonie Zaufania, zostały zaakceptowane w psychiatrii i psychologii, a także dość szybko w protestanckiej teologii pastoralnej. Profesjonaliści reprezentujący te dziedziny wiedzy wzbogacili je o nowy sposób kontaktu z pacjentem, z człowiekiem szukającym pomocy – o dialog, partnerski kontakt w atmosferze przyjaźni, szacunku i poszanowania wolności drugiej osoby. Pomoc człowiekowi będącemu w kryzysie psychicznym, wywołanym różnorodnymi przyczynami, jest więc zasadniczym celem działalności Telefonu Zaufania i wiodącym motywem podejmowania pracy przez osoby o nastawieniu prospołecznym. Niektórzy psycholodzy posługę w Telefonie Zaufania określają mianem psychoterapii podtrzymującej, inni nazywają ją „poradnictwem telefonicznym”. Tymczasem sami pracownicy tego typu placówek, w tym także i psycholodzy, albo odcinają się od tego ostatniego określenia, albo dopuszczają zaledwie poradę w szczególnych okolicznościach, i to tylko na wyraźne życzenie rozmówcy. Dyżurny Telefonu Zaufania – to wielki słuchający, to świadek, wobec którego człowiek będący w trudnej sytuacji życiowej, w impasie psychicznym, pragnie „rozliczyć się” z własnego życia, szuka pomocy, zrozumienia; szuka przede wszystkim osoby życzliwej, zaufanej, mądrej, ponieważ takiej nie dostrzega w swoim najbliższym otoczeniu. Jest mu potrzebny do rozmowy, do zwierzenia się czy wręcz wykrzyczenia swoich życiowych problemów, emocji, niedoli.

Zdarza się, że oczekiwania rozmówcy są inne niż te, które oferuje mu słuchający w Telefonie Zaufania. Ten pierwszy oczekuje niekiedy podania sposobu, w jaki należałoby rozwiązać jego problem, jego trudności. Czeka na poradę jak na receptę, która ma załatwić wiele, jeśli nie wszystko. Tymczasem porady w dosłownym znaczeniu tu nie ma. Jest natomiast uważne, życzliwe i przyjazne słuchanie. Jest zachęta do przetrwania kryzysowej sytuacji, jest „zdjęcie powiększających szkieł” z problemu – jak to wyraziła nieżyjąca już Katarzyna Wardynszkiewicz z Gdańskiego Telefonu Zaufania. Dyżurny TZ zachęca także rozmówcę do podzielenia się z nim pozytywnymi przeżyciami, także osiągnięciami ze swojego życia, by dowartościować w ten sposób człowieka, który traci wiarę w siebie, w sens swego istnienia. Pomaga mu odrzucić negatywny obraz samego siebie. Wzbudza w nim nadzieję na przetrwanie kryzysu, podpowiada, jak przezwyciężyć lęk, negatywizm do otoczenia i siebie samego, jak dostrzegać dobre strony osób z najbliższego otoczenia. Dyżurujący pomaga odkryć właściwe źródło pesymistycznego widzenia otaczającego świata, wydobywa rozmówcę z mroku egzystencji i przygnębienia, wprowadza go w świat nadziei, jaśniejących barw i optymizmu. Jest też coś więcej w takiej rozmowie – przekazanie przez dyżurującego własnego doświadczenia życiowego, nabytego niekiedy w dość podobnej sytuacji. To ostatnie okazuje się najcenniejsze dla szukającego pomocy w Telefonie Zaufania i najskuteczniej „otwiera” rozmówcę. Jeśli trzeba, uzyskuje on też niezbędne informacje, pomocne w rozwiązaniu konkretnego problemu życiowego.

Dyżurujący wskazuje rozmówcy, i to jest jedyna forma porady, sposoby wyciszenia jego wnętrza (wypoczynek, muzyka itp.). Najczęściej na tej drodze nasz rozmówca uzyskuje w Telefonie Zaufania rozładowanie napięcia emocjonalnego, uspokojenie, wzmocnienie nadziei. Na tym niejednokrotnie kończy się rozmowa. Rozmówca przerywa ją sam, właśnie w tym miejscu. Nierzadko jednak dialog trwa dalej w klimacie przyjaznej rozmowy. Osoba telefonująca i dyżurny razem próbują znaleźć najlepsze rozwiązanie i drogę wyjścia z impasu. Wobec słuchającego świadka rozmówca podejmuje decyzję. Jest to jego własna, samodzielna decyzja, głośno przemyślana ze słuchającym. Ten ostatni swoją „poradę” wyraża co najwyżej w aprobacie – „ja tak bym postąpił na pani (pana) miejscu”. Na życzenie dzwoniącego w rozmowie nierzadko poruszane są motywy religijne, próby rozwiązywania problemów w świetle wiary.

Trzeba koniecznie dodać, że rozmowa w TZ dla ludzi wierzących ma w sobie coś z powagi konfesjonału. Zarówno rozmówca, jak i słuchający, są wówczas tego świadomi. Zdarza się też, że dzwoniący szuka rozwiązania swego problemu, odwołując się do wartości obcych dyżurnemu, czy wręcz godzących w inne osoby, a nawet do rozwiązań nieetycznych z punktu widzenia podstawowych, zgodnych z naturalnymi normami moralności. Wówczas słuchający w Telefonie Zaufania nie udziela swojej aprobaty, ale też nie gorszy się rozmówcą, zachęca natomiast do ponownego przemyślenia problemu. Dyżurny nie narzuca rozmówcy swoich przekonań religijnych, filozoficznych czy politycznych. Rozmowa w Telefonie Zaufania ma też inne specyficzne właściwości. Jest najczęściej jednorazowa. Rozmowy wielokrotne z tą samą osobą dyżurującą są rzadsze. Czas jej trwania jest zasadniczo nieograniczony, inaczej niż to się dzieje w jakiejkolwiek poradni lekarskiej czy psychologicznej. Rozmowy trwają tu niekiedy 2–3 godziny. Skraca się je z rozmówcami bardzo często telefonującymi (niemal na każdy dyżur), z osobami będącymi w upojeniu alkoholowym, a także z agresywnymi lub chorymi psychicznie.

Kolejną charakterystyczną cechą pomocy telefonicznej jest jej łatwa dostępność, także w porze nocnej, chociaż nie we wszystkich polskich placówkach ten postulat jest spełniany. Nawet w rodzinie i wśród przyjaciół zdarza się, że najbliżsi nie mają dla siebie czasu i w ostrej sytuacji psychicznej trzeba szukać pomocy gdzie indziej. W Telefonie Zaufania osoba dyżurująca jest gotowa do podjęcia rozmowy i ma na to czas. Rozmówca ma świadomość tego, że nie jest natrętem, nikomu nie przeszkadza, chociaż zdarza się, że się upewnia, czy rzeczywiście tak jest. Cenna dla wielu rozmówców jest możliwość zachowania anonimowości, pozostania niejako w ukryciu, bez zmiany otoczenia. Tego warunku, jak wiemy, nie spełnia żadna poradnia. W gabinecie lekarza czy psychologa trzeba się ujawnić i przedstawić. Już sam wystrój takiego pomieszczenia w naszej, polskiej rzeczywistości jest, jak na razie, naznaczony urzędowością, nie sprzyja relaksowi, sprawia, że rozmówca może się tu poczuć obco. W niektórych placówkach pomocy telefonicznej – na życzenie rozmówców – odbywają się spotkania „twarzą w twarz”. Zdarza się to już po „oswojeniu” rozmówcy z dyżurującym przez telefon w rozmowie poprzedzającej to spotkanie. Rozmowy te, jeśli do nich dochodzi, też mają styl odmienny od poradnianego, odbywają się przy kawie czy herbacie, w atmosferze zaprzyjaźnienia i życzliwości.

W Telefonie Zaufania rozmówca może przedstawić każdy problem, niezależnie od charakteru konkretnej placówki, do której dzwoni. Doszło wprawdzie do pewnej specjalizacji także w polskim ruchu pomocy telefonicznej: są telefony zaufania dla młodzieży, dla osób z problemem alkoholowym, takie, w których pracują przede wszystkim lekarze psychiatrzy, ale osoby pełniące w nich dyżur podejmują wszystkie tematy rozmów, związane z różnorodnymi problemami życiowymi, niezależnie od charakteru placówki. Do każdego Telefonu Zaufania dzwonią osoby uwikłane w różne życiowe biedy, w rozmaitych potrzebach. Odsetek osób z jawnymi myślami samobójczymi jest stosunkowo nieduży, ale trzeba pamiętać, że rozmówcy często ich nie ujawniają. W Anglii przekonano się, że liczba samobójstw zmniejsza się proporcjonalnie do wzrostu liczby placówek „Samarytan”.

W naszym kraju nie opracowano takiej statystyki, natomiast dyżurni Telefonów Zaufania nierzadko słyszą słowa podziękowania za „wyprostowanie im życia”, czy nawet za udaremnienie próby samobójczej. Za nami 50 lat służby społeczeństwu polskiemu. W ciągu tych lata niezliczona liczba osób szukała pomocy w placówkach Telefonu Zaufania. Powierzali nam swoje troski, trudne problemy, najintymniejsze sprawy. Pytali nas o sens istnienia, zwracali się do nas, gdy zawodziła rodzina, przyjaciele. Odwoływali się do nas niemal jak do ostatniej instancji. Dla wielu staliśmy się jakby „konfesjonałem pośrodku miasta” ukazującym, ale nienarzucającym, lepsze rozwiązania i postawy moralne. Budziliśmy nadzieję i wiarę w osobach stojących na krawę- dzi życia. Staraliśmy się ująć ciężaru samotności, zwłaszcza ludziom starszym. Słuchaliśmy cierpliwie, z empatią, oferując nasze zainteresowanie ich życiem, naszą przyjaźń. Jesteśmy stale potrzebni ludziom zagubionym w życiu. Mówią nam o tym nasi rozmówcy. Ta służba kształtuje też nas samych. Nie jesteśmy herosami ani mędrcami. Jak inni ludzie zmagamy się z życiem. Praca w Telefonie Zaufania „to nie zabawa, nie kaprys, nie coś, co ma nam poprawić samopoczucie i własny wizerunek. To odpowiedzialność za drugiego człowieka, wrażliwość serca na ludzkie nieszczęście, zagubienie” – jak napisała jedna z osób dyżurnych. „Jesteście świadkami i światłami nadziei… symbolem wrażliwości na ludzkie potrzeby i równocześnie odpowiedzialnością” – to słowa śp. abp. Tadeusza Gocłowskiego wypowiedziane do uczestników jednej z Ogólnopolskich Konferencji dyżurnych telefonów zaufania (2003 r.).

prof. Grażyna Świątecka prezes Polskiego Towarzystwa Pomocy Telefonicznej

Ogłoszenie Komisji ds. Rejestracji Lekarzy i Lekarzy Dentystów OIL w Gdańsku  

Komisja ds. Rejestracji Lekarzy i Lekarzy Dentystów Okręgowej Izby Lekarskiej w Gdańsku zwraca się z prośbą do lekarzy i lekarzy dentystów, którzy uzyskali tytuł specjalisty w sesji jesiennej 2017 i sesji wiosennej 2018 o przekazanie kopii dyplomów specjalizacyjnych do Okręgowej Izby Lekarskiej w Gdańsku celem uzupełnienia danych w Rejestrze Lekarzy i Lekarzy Dentystów OIL w Gdańsku. Jednocześnie informujemy, że należy dokonać wpisu informacji o uzyskaniu specjalizacji do dokumentu Prawo Wykonywania Zawodu (tu należy zgłosić się z dokumentem Prawo Wykonywania Zawodu i dyplomem specjalizacji do siedziby OIL w Gdańsku pok.316 II piętro).

Kopię dyplomu specjalizacji można przekazać listownie, osobiście lub mailowo: rejestr@oilgdansk.pl

Obowiązek dostarczania powyższej dokumentacji wynika z Ustawy z dnia 2 grudnia 2009r o izbach lekarskich art. 49 ust. 6 i 7.

W dniach 3 – 30 kwietnia 2018 roku w Filii nr 14 Biblioteki Wojewódzkiej Gdańsk-Przymorze ul. Opolska 3 w godzinach 9.00 – 19.00, oprócz środy, można obejrzeć prace lekarki, stomatologa, specjalistki drugiego stopnia z protetyki stomatologicznej, Jolanty Kuszyńskiej-Szmuda. Wystawa zatytułowana Kwiaty Marianny.

Autorka prac

Regaty odbędą się 25-27 maja 2018r. (sobota, niedziela) na Zatoce Puckiej. Organizuje je Okręgowa Izba Lekarska w Gdańsku Komisja Kultury Sportu i Rekreacji, współorganizatorem jest Harcerski Ośrodek Morski.

Buiro REGAT: Harcerski Ośrodek Morski  84-100 Puck, ul. Żeglarzy 1 Tel. (58) 673 21 50, hom@hompuck.org Informacji udziela: Marcin Szczęśniak tel. 603696160 organizator regat i komendant HOM Sławomir Dębicki  tel. 501674698, (58) 673 21 50 (sprawy techniczne). Udział w regatach można zgłaszać do 10 maja 2018 r. w Okręgowej Izbie Lekarskiej w Gdańsku  (wyłącznie mailowo oil@oilgdansk.pl )

Lista zgłoszeń do regat zamknięta – zgłoszono 25 załóg.

 

Konferencja „Zaburzenia ze spektrum autyzmu – nowe kryteria diagnostyczne, nowe wyzwania”

Klinika Psychiatrii Rozwojowej Zaburzeń Psychotycznych i Wieku Podeszłego, Klinika Pediatrii, Gastroenterologii Hepatologii i Żywienia Dzieci oraz Klinka Neurologii Rozwojowej GUMed,  zapraszają na Konferencję  „Zaburzenia ze spektrum autyzmu – nowe kryteria diagnostyczne, nowe wyzwania”. Spotkanie odbędzie się  29 maja 2018 roku w godz. 9:00-14:00 w Sali wykładowej imienia Kieturakisa CMI  w Gdańsku ul. Smoluchowskiego 17.

Wykłady wygłoszą prof. Bryan King oraz dr Amandine Lassalle.

Profesor  Bryan King

Profesor Psychiatrii, Kierownik Oddziału Psychiatrii Dzieci i Młodzieży na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Francisco (UCSF – University of California, San Francisco) USA. Z-ca Przewodniczącego Oddziału Usług Behawioralnych dla Dzieci w Szpitalu Dziecięcym UCSF Benioff Children’s Hospitals w San Francisco, USA.

Członek Komisji Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego ds. zaburzeń neurorozwojowych odpowiedzialnej za przygotowanie nowych kryteriów diagnostycznych zaburzeń ze spektrum autyzmu w DSM-5.

  Dr Amandine Lassalle

Neuropsycholog, pracuje na Wydziale Psychologii Uniwersytetu w Amsterdamie, Holandia, prowadzi badania dotyczące ekspresji emocji w autyzmie w Centrum Badań nad Autyzmem Uniwersytetu Cambridge, Anglia oraz Martinos Center for Biomedical Imaging, Harvard Medical School, USA, doktorat ukończyła na Uniwersytecie Waterloo w Kanadzie. Certyfikowana w ADOS-2, w trakcie szkoleń na trenera ADOS-2.

Dodatkowo wykłady wygłoszą: dr hab. n. med. Agnieszka Szlagatys-Sidorkiewicz, prof.nadzw. GUMed, dr hab. n. med. Ewa Pilarska, prof.nadzw.GUMed, dr hab. n. med. Maria Mazurkiewicz-Bełdzińska,  dr n.med. Agnieszka Rynkiewicz oraz dr n.med.Izabela Łucka. Całość spotkania poprowadzi prof. dr hab. n. med. Barbara Kamińska oraz dr hab. n. med. Katarzyna Plata-Nazar .

Wydarzenie zostało zorganizowane dzięki współpracy z Uniwersytetem Medycznym w Rzeszowie, Pracownią Badań Zaburzeń Neurorozwojowych (kierownik dr Agnieszka Rynkiewicz) w ramach grantu P000698, Polsko-Amerykańskiej Komisji Fulbrighta.

Patronat naukowy nad Konferencją objął Rektor GUMed oraz Okręgowa Izba Lekarska w Gdańsku. Partnerem organizacji wydarzenia jest firma Medice. Uczestnicy otrzymają 5 punktów edukacyjnych.

Organizatorzy przygotowali łącznie  235 miejsc, zgłoszenia przyjmowane są  pocztą elektroniczną na adres: konfrencja.autyzm@gumed.edu.pl

Z programem Konferencji możecie Państwo zapoznać się poprzez załączony plik

Więcej informacji na profilu www.facebook.com/GdanskiUniwersytetMedyczny/

Serdecznie zapraszamy – Komitet organizacyjny

Dr n.med. Izabela Łucka

Dr hab.n.med. Katarzyna Plata-Nazar

Dr hab. n.med.Maria Mazurkiewicz-Bełdzińska

 

-->