Najczęściej zadawane pytania

Kategorie

Aktualności, Różne |

Niekontrolowany czas pracy

Naczelna Izba Kontroli rozważa wprowadzenie kontrolowania czasu pracy lekarzy w ochronie zdrowia. Od 1989 r. w Ministerstwie Zdrowia, którym kierują kolejni lekarze, obowiązuje poprawność polityczna. Obecnie Pan Minister Zdrowia dr Konstanty […]


Czytaj dalej

Komisja Kształcenia Medycznego zwraca się z prośbą do lekarzy i lekarzy dentystów o odbiór zaległych certyfikatów oraz teczek z naliczonymi punktami edukacyjnymi za I, II i III okres rozliczeniowy. Certyfikaty ze szkoleń  nieodebrane do końca stycznia 2018 (rok 2006-2012) ulegną zniszczeniu.

Komisja Kształcenia Medycznego

Tel:58/ 524 32 07, 524 32 27

komisjaksztalcenia@oilgdansk.pl        

Ośrodek Wczesnej Diagnostyki RZS w Kościerzynie zaprasza lekarzy POZ do współpracy

3 listopada 2017 roku w Urzędzie Marszałkowskim odbyła się konferencja informacyjno-szkoleniowa dotycząca Ogólnopolskiego Programu Profilaktyki Pierwotnej i Wczesnego Wykrywania Reumatoidalnego Zapalenia Stawów. Organizatorami były dwa szpitale zaangażowane w program, czyli Szpital Specjalistyczny w Kościerzynie oraz Pomorskie Centrum Reumatologiczne im. dr Jadwigi Titz-Kosko. Spotkanie było skierowane do lekarzy i pielęgniarek podstawowej opieki zdrowotnej.

Projekt wczesnego wykrywania reumatoidalnego zapalenia stawów w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020 współfinansowany jest ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego. Dzięki przystąpieniu do programu w kościerskim szpitalu został utworzony jeden z dziesięciu w Polsce Ośrodków Wczesnej Diagnostyki RZS. Celem głównym programu jest zmniejszenie opóźnień diagnostycznych i poprawa wczesnej wykrywalności RZS w celu zapewnienia utrzymania lub powrotu do aktywności zawodowej chorych na RZS. Z tego powodu Ośrodek Wczesnej Diagnostyki w Szpitalu Specjalistycznym w Kościerzynie serdecznie zaprasza wszystkich chętnych lekarzy POZ z województw pomorskiego, kujawsko-pomorskiego oraz warmińsko-mazurskiego do współpracy. Wszelkie informacje znajdziecie Państwo na stronie internetowej naszego szpitala www.szpital-koscierzyna.pl.

Elektroniczne zwolnienia lekarskie – bezpłatne szkolenia w OIL w Gdańsku

W związku z wejściem w życie przepisów ustawy z dnia 15 maja 2015 r. o zmianie ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby
 i macierzyństwa oraz niektórych innych ustaw, informujemy, że od  dnia  1  lipca  2018r. lekarz  uprawniony  do  wystawiania  zaświadczeń  o  czasowej  niezdolności  do  pracy  będzie  miał  obowiązek   przekazywania  do  ZUS  elektronicznych  zwolnień  lekarskich  e_ZLA.

Zakład  Ubezpieczeń  Społecznych  Oddział  w  Gdańsku  zaprasza  do  udziału  w  bezpłatnym  szkoleniu z  zakresu:  Elektroniczne  zwolnienie  lekarskie  e_ZLA . Program  szkolenia:

Szkolenie  adresowane  jest do  lekarzy  uprawnionych  do  wystawiania  zaświadczeń  o  czasowej  niezdolności  do  pracy.

Szkolenie  odbędzie  się:   w  dniach  1, 8 grudnia 2017 r.,  w godz. 14:00  – 16:00,  w Okręgowej Izbie lekarskiej w Gdańsku, ul. Śniadeckich 33

Program  szkolenia:

  1. Zmiany wchodzące  od  1  lipca 2018 r.
  2. Korzyści wynikające z wprowadzenia e_ZLA,
  3. Nowa metoda  podpisywania  e_ZLA,
  4. e_ZLA jak  to  działa.

Po szkoleniu możliwość założenia  profilu  na  PUE.  Zapisy przyjmuje Komisja Kształcenia Medycznego OIL w Gdańsku. Tel: 5852432 07, 585243227

Mail: komisjaksztalcenia@oilgdansk.pl    

Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia (CSiOZ) przesłało do wszystkich izb lekarskich informację, że trwają prace nad zmianą funkcjonalności rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą, tak aby wszystkie dane w tym rejestrze były jawne i ogólnie dostępne. Warto więc zwrócić uwagą na to, jakie dane widnieją w tym rejestrze i jakie możliwości mają lekarze pragnący ich nie upubliczniać.

Na wstępie jednak podstawowa informacja: niniejszy artykuł traktuje o rejestrze praktyk lekarskich, nie zaś o rejestrze lekarzy. Te dwa rejestry to odrębne, niepowiązane ze sobą bazy danych, których cechą wspólną jest tylko to, że są prowadzone przez okręgowe rady lekarskie. Rejestr lekarzy (w którym zawarte są m.in. dane takie jak adres zamieszkania, data urodzenia lekarza czy jego aktualne miejsce pracy) obejmuje wszystkich lekarzy i lekarzy dentystów i jest rejestrem co do zasady niedostępnym publicznie. Powszechnie dostępne są w ramach tego rejestru tylko takie dane, jak imię i nazwisko lekarza, jego przynależność do odpowiedniej OIL oraz posiadane specjalizacje oraz stopnie bądź tytuł naukowy. Pozostałe dane figurujące w tym rejestrze mogą być udostępniane tylko uprawnionym o tego podmiotom (np. sądy), z zachowaniem przepisów o ochronie danych osobowych.

Inaczej przedstawia się sprawa rejestru praktyk lekarskich – dotyczy to jednak tylko lekarzy, którzy taką praktykę zarejestrowali. Ustawa o działalności leczniczej stanowi, że rejestr ten jest jawny (art. 106 ust. 1). Jednak dane, które zgodnie z art. 106 ust. 4, podlegają wpisowi do rejestru to:

– imię i nazwisko lekarza prowadzącego praktykę lub imiona i nazwiska wspólników spółki

– w przypadku spółki cywilnej, spółki jawnej albo spółki partnerskiej lekarzy,

– Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP),

– adres do korespondencji,

– posiadane specjalizacje,

– numer prawa wykonywania zawodu,

– oznaczenie rodzaju praktyki (np. wyłącznie w miejscu wezwania),

– adres miejsca udzielania świadczeń zdrowotnych lub miejsca przyjmowania wezwań i przechowywania dokumentacji medycznej,

– rodzaj działalności leczniczej oraz zakres udzielanych świadczeń zdrowotnych,

– datę wpisu do rejestru,

– datę zmiany wpisu do rejestru,

– datę i numer decyzji o wykreśleniu z rejestru,

– miejsca przechowywania dokumentacji medycznej w przypadku zakończenia działalności leczniczej,

– dane dotyczące akredytacji lub certyfikacji,

– daty i wyniki przeprowadzonych kontroli przeprowadzonych przez organ rejestrowy.

Nie ma tu więc generalnie danych takich jak miejsce zamieszkania czy data urodzenia. Kłopot w tym, że rozporządzenie wykonawcze do ustawy, regulujące zasady prowadzenia rejestru praktyk zawodowych, przewiduje także konieczność wpisania we wniosku o wpis do tego rejestru również danych obejmujących numer telefonu oraz adres poczty elektronicznej. Platforma elektroniczna, w której okręgowe izby lekarskie dokonują wpisów do rejestru praktyk lekarskich, jest udostępniana Izbom przez CSiOZ. Dotąd skonstruowana ona była w taki sposób, że dane obejmujące numer telefonu oraz adres poczty elektronicznej figurowały w rejestrze jako widoczne wyłącznie dla organu rejestrowego (tj. Izby Lekarskiej). Jako niewymienione w ustawie nie były zaś dostępne publicznie. Na skutek analizy przepisów ustawy o działalności leczniczej wyprowadzono jednak wniosek, że jawność dotyczy całego rejestru praktyk zawodowych, zatem upublicznieniu podlegają wszystkie dane w nim figurujące, w tym również numer telefonu i adres poczty elektronicznej. Niezależnie od działań podejmowanych przez Okręgowe Izby Lekarskie w celu zachowania niepublicznego charakteru tych danych, warto więc zawczasu zwrócić uwagę na to zagadnienie. Każdy z lekarzy, który zarejestrował praktykę zawodową ma bowiem prawo do zweryfikowania, czy podany przez niego numer telefonu i adres poczty elektronicznej jest tym, który są gotowi udostępnić publicznie. Jeśli nie – mogą oni wprowadzić do rejestru wniosek o zmianę tych danych. Odrębnym zagadnieniem, na które warto zwrócić uwagę przy tej okazji, jest kwestia adresu do korespondencji oraz adresu, pod którym przechowywana jest dokumentacja medyczna praktyk wykonywanych wyłącznie w miejscu wezwania – niejednokrotnie bowiem adresy te są jednocze- śnie adresem zamieszkania lekarza rejestrującego praktykę. Przechowywanie dokumentacji medycznej pod adresem zamieszkania (o ile są zapewnione warunki wymagane do takiego przechowywania) jest dopuszczalne, jednak rodzi ten skutek, że adres ten czyni dostępnym publicznie, co może być szczególnie kłopotliwe dla lekarzy praktykujących w takich obszarach, jak np. psychiatria. Jeżeli więc lekarz nie życzy sobie takiego skutku, może i powinien zmienić miejsce przechowywania dokumentacji praktyki wykonywanej wyłącznie w miejsce wezwania na inny, spełniający wymagania niezbędne dla tego celu, lecz niepowiązany z adresem zamieszkania. Lekarzy, którzy mieliby wątpliwości co do zakresu swoich danych zamieszczonych w rejestrze praktyk i właściwego dla ich sytuacji postępowania, zachęcamy do bezpośredniego kontaktu z biurem prawnym OIL w Gdańsku.

Iwona Kaczorowska-Kossowska Radca prawny OIL w Gdańsku

Podstawa prawna: ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej – t.j. Dz.U.2016.1638 z późn. zm., rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 września 2011r. w sprawie szczegółowego zakresu danych objętych wpisem do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą oraz szczegółowego trybu postępowania w sprawach dokonywania wpisów, zmian w rejestrze oraz wykreśleń z tego rejestru (t.j. Dz.U.2014.325). 

Naczelna Izba Kontroli rozważa wprowadzenie kontrolowania czasu pracy lekarzy w ochronie zdrowia. Od 1989 r. w Ministerstwie Zdrowia, którym kierują kolejni lekarze, obowiązuje poprawność polityczna. Obecnie Pan Minister Zdrowia dr Konstanty Radziwiłł stawia pytanie: ,,co jest lepsze? Zmęczony lekarz czy żaden…” Odpowiedź jest oczywista – lekarze będą pracować jak dotychczas do śmierci.

Z każdym rokiem przybywa pacjentów i lekarzy emerytów, którzy ,,zmuszeni są” nadal pracować. Pracę lekarzom emerytom umożliwiają kontrakty lekarskie oferowane od początku transformacji w prywatnym sektorze na rynku zdrowia. Jednak nie każdemu lekarzowi kontrakt wychodzi na zdrowie. A co z pacjentami leczonymi przez lekarzy emerytów czy tych pracujących ponad swoje siły? Wiadomo że przysłowie mówi: dopóty dzban wodę nosi, póki mu się ucho nie urwie. A czy rezydenci nie pociągają Pana Ministra Zdrowia za „ucho”? Niedawno powołano w OIL w Gdańsku ,,Porozumienie Lekarzy Kontraktowych” w celu wypracowania wzoru umowy kontraktowej dla wszystkich lekarzy. Wydawało się, że zespół ten ożywi dyskusję i da tzw. lekarzom „kontraktowcom” nadzieję na lepszą przyszłość. Kontrakty lekarskie powodują często rozgoryczenie wśród naszego środowiska. W większości lekarze nie mają żadnego wpływu na jakąkolwiek zmianę w umowie kontraktowej. Kontrakty napisane są zgodnie z interesem pracodawcy i nie uwzględniają na przykład: potrzeb socjalnych lekarzy. Lekarze traktowani są instrumentalnie, a praca ich służy wyłącznie do uzyskania korzyści materialnych przez podmiot leczniczy.

Wynajmowanie lekarza do wypełnienia kontraktu z NFZ lub innym ubezpieczycielem czy też pacjentem przez podmiot leczniczy jest powszechną praktyką. W Polsce większość lekarzy (poza lekarzami dentystami) nie dysponuje własnymi gabinetami lekarskimi, w których mogliby samodzielnie wykonywać usługi medyczne. Kontrakty lekarskie pozostają wciąż łatwym sposobem na zarabianie pieniędzy. Nasuwa się jednak pytanie: kiedy pracodawcy będą skłonni wpisać do kontraktu płatny urlop? Uważam, że pertraktacje, prośby i naciski ze strony większości lekarzy co do uzyskania dla siebie na przykład płatnych dni na kształcenie podyplomowe, będą nadal ignorowane przez pracodawców. A co dopiero podzielenie się odpowiedzialnością lub zwrotem kosztów przeprowadzki? To są w polskich realiach rzeczy nieprzychodzące do głów naszym pracodawcom. Żerowanie na naszej pracy jest przyjętym rytuałem, a wielu z nas zmusza się do pracy ponad siły, a przykładem są tu rezydenci. Podmioty lecznicze znają dobrze rynek zdrowia i nie mają żadnych skrupułów wobec lekarzy na kontraktach, uzyskując z naszej pracy wcale niemałe dochody. Nadzieją dla lekarzy „kontraktowców” może być jedynie zaostrzenie się konkurencji lub rzeczywisty brak personelu medycznego będący skutkiem celowej polityki prowadzonej od lat przez kolejnych Ministrów Zdrowia. Wtedy to lekarze będą mogli mieć znaczący wpływ na zawierane kontrakty, a póki co będziemy dalej posłusznie podpisywać umowy na naszą ,,zgubę” lub szczęście. Namawiam więc Koleżanki i Kolegów do samodzielności i pracy we własnych gabinetach lekarskich.

Sławomir Łabsz

Nz. Juan Diego Flórez/Fot. Materiały prasowe PFB

Zapraszamy na czwartą edycję koncertu charytatywnego „Muzyka Czyni Cuda”, która odbędzie się 29 listopada 2017 roku w Polskiej Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku. Wystąpi znany na całym świecie tenor –  Juan Diego Flórez.

Dochód z koncertu zostanie przekazany na zakup przenośnej głowicy do badań USG dla pacjentów Kliniki Chirurgii i Urologii Dzieci i Młodzieży GUMED. Jest to urządzenie, które pozwala na wykonanie badania USG dosłownie wszędzie, przy łóżku chorego, w izbie przyjęć, oddziale ratunkowym czy na bloku operacyjnym, ponieważ można je podłączyć do tableta, a nawet zwykłego telefonu komórkowego typu smartfon. Cechuje się więc ono niewiarygodną mobilnością, co czyni je bardzo użytecznym. Ponadto planujemy kupić generator chirurgiczny do zamykania naczyń firmy JustRight, który pozwala operować nawet najmniejsze dzieci z użyciem najdelikatniejszych narzędzi.

Sprzedaż biletów w PFB oraz cegiełek w sekretariacie Kliniki Chirurgii i Urologii dzieci i Młodzieży GUMed, tel. (58) 764 0190.

 

Szczegółowe informacje:

www.pedsurg.pl

www.muzykaczynicuda.eu

www.filharmonia.gda.pl/pl/repertuar/icalrepeat.detail/2017/11/29/1982/43|53|60|68|69/muzyka-czyni-cuda-koncert-charytatywny

Prof. dr hab. Piotr Czauderna

Katedra i Klinika Chirurgii i Urologii Dzieci i Młodzieży

Gdański Uniwersytet Medyczny

 

OIL w Gdańsku informuje, że w izbie działa Pełnomocnik ds. Zdrowia Lekarzy i Lekarzy Dentystów. Został powołany przy Okręgowej Radzie Lekarskiej mocą uchwały numer 35/07/Rd Okręgowej Rady Lekarskiej w Gdańsku z 18 października 2007 roku. Jego celem jest niesienie pomocy lekarzom, którzy ze względu na stan zdrowia mają problemy z wykonywaniem zawodu (lub z tego powodu mają zawieszone prawo wykonywania zawodu), przede wszystkim dotyczy to osób mających problemy z uzależnieniem od substancji psychoaktywnych lub ich nadużywaniem.

Pełnomocnik zajmuje się również pomocą dla osób, które doświadczają przemocy w rodzinie lekarskiej. W gdańskiej izbie funkcję pełnomocnika pełni Katarzyna Wiśniewska od 2007r.

                                                                                                  Pełnomocnik ds. Zdrowia Lekarzy i Lekarzy Dentystów

                                                                                                                         Lek. Katarzyna Wiśniewska

                                                                                                                                  Tel. 504 894 959

                                                                                                           e-mail: pelnomocnikzdrowia@oilgdansk.pl

Od 18 lat na co dzień pracuje jako lekarz i psychoterapeuta uzależnień w Ośrodku Profilaktyki Terapii Uzależnień w Gdyni, którym zarządza od 8 lat. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Badań nad Uzależnieniami, Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Gdyni oraz członkiem zespołu Interdyscyplinarnego w Gdyni.

Od 2016 roku współpracuje z Uniwersytetem Humanistyczno Społecznym SWPS oddział w Sopocie, wykładając tematy : „Organizacja w lecznictwie uzależnień” oraz „Biomedyczne podstawy uzależnień”.

W ramach Okręgowej Izby Lekarskiej w Gdańsku pełnomocnik zapewnia profesjonalną pomoc konsultacyjną w zakresie diagnozy problemu oraz wspierająco – monitorującą w zakresie leczenia (informowanie o placówkach udzielających pomoc, pomocy prawnej i socjalnej, szukanie rozwiązań w trudnych sytuacjach, monitorowanie podjętego leczenia).

WAŻNE PUBLIKACJE:

UZALEŻNIENIE

Uzależniony lekarz

Współuzależnienie

O wysokofunkcjonujacych osobach uzależnionych

Głód alkoholowy -teoria i praktyka 

O uzależnieniach wśród lekarzy

PRZEMOC

Przemoc w rodzinach lekarskich

Rola alkoholu i SPA w powstawaniu przemocy

Symptomy przemocy w bliskim związku.

świadectwo lekarki- przemoc

Fot. Pixabay

Naczelny Sąd Lekarski rozpatruje coraz więcej spraw dotyczących lekarzy dentystów. Orzekane są zwykle kary upomnienia, nagany lub kary pieniężne, choć zdarzają się surowsze kary orzekane za poważne przewinienia zawodowe. W ciągu ostatnich kilku miesięcy Naczelny Sąd Lekarski odebrał dwojgu lekarzom dentystom prawo wykonywania zawodu. Są naturalnie także lekarze dentyści, których Sąd Odwoławczy uniewinnia lub utrzymuje uniewinniające orzeczenie Sądu I instancji w mocy.

Pacjentka zgłosiła się do lekarza dentysty, który w swojej prywatnej praktyce miał podpisaną umowę na leczenie stomatologiczne z Narodowym Funduszem Zdrowia. Na podstawie badania oraz zdjęcia pantomograficznego lekarz stwierdził obecność uzębienia resztkowego w żuchwie (zachowane zęby 33 i 34, starte odpowiednio do wieku) oraz uzębienie resztkowe w szczęce (zachowane zęby 21, 23 i 16, przy czym ząb 16 pokryty był koroną znacznie przekraczającą planowaną płaszczyznę okluzji). Pacjentka została poinformowana, iż ząb 16 można usunąć w ramach świadczeń gwarantowanych przez NFZ. Nie wyraziła zgody na tę ekstrakcję. Została także poinformowana, że pozostałe zęby na których umieszczone będą systemy klamrowe, powinny mieć poprawioną retencję przez odbudowę kompozytami lub pokrycie koronami, co jednak nie jest refundowane przez NFZ. Pacjentka nie była zainteresowana takim rozwiązaniem. Lekarz wykonał dwie protezy częściowe osiadające. Po oddaniu protez do użytkowania wykonano kilka korekt. Po niedługim czasie pacjentka zgłosiła zastrzeżenia do protezy górnej. Z uwagi na starszy wiek pacjentki, kilkukrotne korekty niepoprawiające komfortu pacjentce, bez dyskusji i bez obciążania jej kosztami, wykonano nową protezę w szczęce. Po dwóch tygodniach pacjentka zażądała wymiany siekacza, który pomimo braku wskazań został nieodpłatnie wymieniony. W ciągu kolejnego miesiąca pacjentka dziesięciokrotnie była na wizytach u obwinionego lekarza, wszystkie wizyty odbyły się bezpłatnie. Po upływie kolejnego miesiąca pacjentka ponownie zgłosiła się do gabinetu z kolejnymi uwagami dotyczącymi braku komfortu użytkowania protez i żądaniami, by lekarz dostosował uzupełnienia na wzór jej starych protez. Lekarz odmówił dalszej korekty protez, uznając żądania pacjentki za nieuzasadnione.

Srogi rzecznik

Pacjentka złożyła skargę do Okręgowej Izby Lekarskiej. Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, w tym zasięgnięciu opinii biegłego skierował do Okręgowego Sądu Lekarskiego wniosek o ukaranie lekarza. Rzecznik zarzucił obwinionemu nieprawidłowe leczenie pokrzywdzonej polegające na przekroczeniu płaszczyzny okluzji zęba 16, zwiększony nacisk na zęby w odcinku przednim w zwarciu centralnym oraz nieprawidłowe prowadzenie dokumentacji medycznej.

Uniewinnienie

Okręgowy Sąd Lekarski uniewinnił obwinionego od zarzucanych mu czynów. Od tego orzeczenia odwołanie do Naczelnego Sądu Lekarskiego złożył Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej zaskarżając orzeczenie w całości. Sąd Odwoławczy po rozpoznaniu sprawy uznał, że bezzasadny jest zarzut podniesiony przez Rzecznika jakoby Okręgowy Sąd Lekarski pominął opinię biegłego. Sąd I instancji ustosunkował się obszernie do tej opinii. Wymienione we wniosku o ukaranie zaburzenia w okluzji protez nie zostały przez biegłego ocenione jednoznacznie negatywnie. Słusznie, zdaniem Naczelnego Sądu Lekarskiego, biegły zaznaczył, że pokrzywdzona przez dłuższy czas (przed badaniem przez biegłego) nie użytkowała protez, co mogło wpłynąć na powstałe zaburzenia zwarcia. Biegły wymienił wiele procedur, które, gdyby zostały wykonane, utrzymanie protez i komfort ich użytkowania byłby znacznie lepszy. Biegły podkreślił przy tym, że procedury te wiążą się z poniesieniem kosztów przez pacjenta, na co pokrzywdzona nie wyrażała zgody podczas leczenia u obwinionego. Obwiniony, działając w ramach kontraktu z NFZ, zastosował procedury możliwe do wykonania.

Czy potrzebna pisemna zgoda?

Obwinionemu zarzucono także niestaranność w prowadzeniu dokumentacji medycznej w postaci braku pisemnej zgody pacjentki na leczenie protetyczne. W tej kwestii Naczelny Sąd Lekarski przychylił się do zdania Sądu I instancji, że przed wykonaniem protezy u świadomego pacjenta wystarczająca jest zgoda wyrażona ustnie lub tak zwana zgoda dorozumiana. Trudno przypuszczać, że doświadczony protetycznie pacjent poddaje się wykonaniu nowych protez nieświadomie. Ponadto wykonanie protez częściowych osiadających nie jest obarczone podwyższonym ryzykiem, nie wiąże się z naruszeniem ciągłości tkanek, nie stanowi zagrożenia dla życia pacjenta, kiedy to pisemna zgoda na leczenie jest bezwzględnie wskazana. Naczelny Sąd Lekarski utrzymał w mocy uniewinniające orzeczenie Sądu I instancji.

Mariola Łyczewska

7 sierpnia 2017 r. Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej podjęło jedno stanowisko: w sprawie projektu rozporządzenia Ministra Zdrowia zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków wynagradzania za pracę pracowników podmiotów leczniczych działających w formie jednostki budżetowej.

STANOWISKO Nr 46/17/P-VII
PREZYDIUM NACZELNEJ RADY LEKARSKIEJ
z dnia 7 sierpnia 2017 r.
w sprawie projektu rozporządzenia Ministra Zdrowia zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków wynagradzania za pracę pracowników podmiotów leczniczych działających w formie jednostki budżetowej
Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej, po zapoznaniu się z projektem rozporządzenia Ministra Zdrowia zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków wynagradzania za pracę pracowników podmiotów leczniczych działających w formie jednostki budżetowej, przekazanym przy piśmie Ministra Zdrowia z dnia 21 lipca 2017 r., znak: DSP.0212.1.2017.BJ.4, zgłasza następujące uwagi do przedmiotowego projektu rozporządzenia:
projekt rozporządzenia przewiduje jedynie podniesienie górnej granicy miesięcznych stawek wynagrodzenia zasadniczego w danej kategorii zaszeregowania. W związku z ustawą z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne w podmiotach leczniczych (Dz. U. poz. 1473), która wejdzie w życie w dniu 16 sierpnia 2017 r., konieczne wydaje się także podniesienie dolnej granicy miesięcznych stawek wynagrodzenia zasadniczego, określonych w załączniku nr 1 do zmienianego rozporządzenia. Stawki te znacznie odbiegają od najniższego wynagrodzenia zasadniczego wyliczonego zgodnie z art. 3 ww. ustawy.
Jednocześnie, w związku z apelem Nr 7 Nadzwyczajnego XIII Krajowego Zjazdu Lekarzy z dnia 14 maja 2016 r. do Ministra Zdrowia w sprawie minimalnego wynagrodzenia dla lekarza i lekarza dentysty, Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej wnosi o ustalenie wysokości minimalnego wynagrodzenia dla lekarza i lekarza dentysty bez specjalizacji oraz lekarza rezydenta na poziomie dwukrotnej średniej krajowej, dla lekarza i lekarza dentysty ze specjalizacją na poziomie trzykrotnej średniej krajowej, dla lekarza i lekarza dentysty z pierwszym stopniem specjalizacji na poziomie dwu i pół krotności średniej krajowej i dla lekarza i lekarza dentysty stażysty na poziomie średniej krajowej.

 

 

-->